Cousas para recordar...

De vez en cando curioseo no blog de Danielle de Lange chamado The Style Files. Sempre atopo ideas e productos interesantes dos que namorarme e desexar copiar ou poseer. Curiosamente, esta muller é de Holanda. E todos sabemos que sinto debilidade polos países flamenco-falantes (principalmente Bélxica, pero como están tan cerquiña pois non podo evitar extender o cariño).

Pois hoxe púxenme a cotillear de novo e descubrín que Danielle e familia teñen unha tenda online chamada Le Souk. Total, que como é posible querer ter todo? Encántanme sobre todo a roupa de cama que oferta e os papeis de parede.

{imaxes de Le Souk}

Cando estaba en Bélxica achegárame á cidade de Mechelen para ir a unha tenda chamada Lily - Life's Little Luxuries para mercar o Precioso Vestido para a boda da miña irmá. Gustoume tanto a tenda e a atención que lle prestaban aos detalles que, aínda que agora xa non estou en Bélxica, de vez en cando bótolle unh ollada á páxina web e alí foi onde descubrín o papel de parede que se ve arriba. No momento non souben en que consistía o deseño pero agora acabo de descubrir gracias a Le Souk que son porcelanas! Jo, é tan bonito! {sorriso}

Xa, o contido deste post foi un pouco "random" {sorriso}.

*m

Mesa de xogos de caracter divino

É unha mesa do más fabulosa por algo lle chaman White Eden Play Table. Ata no caso de non ter fillos encantaríame ter esta mesa. Pode que a deixase en branco pero seguramente lle poñería unhas patas metálicas con rodas. Unhas patas grosas, fortes e pesadas que soportasen o peso e asegurasen que a mesa non se inclinase cara o lado cando se abrise o caixón (especialmente se os compartimentos están cheos e polo tanto están pesados). Confeso que, a pesares de me gustar o feito de que teña un caixón tan espacioso, preferiría que fosen dous caixóns: un a cada lado. Sería definitivamente máis práctico.

[Xa sei que a foto é un tanto terrible, pero aínda non lle pillei o truco a copiar imaxes de páxinas web, así que non vexo forma de quitarlle as frechas da marxe dereita. Pido desculpas.]

*m

Paredes enmarcadas

{imaxe de House of Turquoise}

{imaxe de Est Magazine}

{imaxe de Rue Magazine}

{imaxe de decomyplace}

Por algún motivo nunca me gustou pegar fotos persoais nas paredes nin poñelas en marcos horteras enriba das mesas. Pola contra, encántanme as paredes cubertas de cadros e marcos con curiosidades varias. A pesares do mal rollo que ás veces me dan os espellos, ata tamén me gusta a foto de Rue Magazine con espellos de marcos barrocos distribuídos "randomly" pola parede.

Dende logo creo que son un elemento decorativo do máis especial. Conseguen dar un toque persoal á estancia. Cada parede é totalmente distinta e sen demasiado traballo sempre se poden cambiar a distribución ou as imaxes para darlle un cambio á habitación.

O que máis me gustaría sería mesturar distintas cores e formas nos marcos con imaxes tanto en branco e negro como en cor. Estou obsesionada coas cores. Ata o punto de cambiar o meu vestuario case estrictamente monocromático en negro por un con cores como vermello ou azul turquesa. E gústame esta nova imaxe de min porque non é aquela á que estou acostumada e sinto que lle dá un brillo distinto á miña pel un tanto pálida.

Oh, seguramente unha próxima entrada estea adicada a esta nova obsesión polas cores {sorriso}.

*m

Mesa colgante (e marabillosa)

{imaxes via Happiness Is}

Non podo deixar de admirar esa mesa colgante. Ámoa tanto que se, chegado o momento (probablemente lonxano) no que teña a miña casa, non teño esto no meu xardín serei moi infeliz. A risco de ser cursi vou dicir que me gusta porque evoca os típicos columpios cubertos de flores nos que tipicamente se columpiarían as fadas {suspiro}.

O que a fai ainda máis especial é o feito de que o taboleiro sexa unha porta! Cousa que descubrín ao seguir o link e chegar á páxina orixinal na que se publicaron as fotos. Todo é realmente precioso nesa boda, a mesa, a vaixela, os arranxos florais, o lugar...

Afianzando o meu amor polo rústico. Amén.

*m

Percheiro flotante

{imaxe de love aesthetics}

Nunca se me tería pasado pola cabeza convertir unha póla dunha árbore nunha especie de percheiro. É unha idea tan xenial e tan económica! Encantaríame poder poñela na entrada da miña casa, cunhas bonitas perchas en cores chamativas para recibir os abrigos dos meus convidados.

O máis seguro é que conservase o aspecto orixinal, para poder conseguir ese aspecto rústico co que ultimamente estou obsesionada. Ao fin e ao cabo, se cambio de opinión sempre a podo pintar doutra cor como na imaxe. Iso si, dubido moito que escollese branco, non é unha cor que me entusiasme cando se abusa dela na decoración, dá un excesivo aspecto de esterilidade.

*m

De nomes e outras cousas

Cousa Cousiña
Casa Casiña
Cousa Bonita
Casa Bonita